Podczas budowy wykorzystano dwie parowe czerparki chwytakowe na gąsienicach o pojemności kosza 2,25 m³ każda. Wykopany grunt posłużył m.in. do zasypania Jeziora Baranowieckiego, części Łachy Siekierkowskiej, podwyższenia ulicy Czerniakowskiej, a także usypania drogi do Siekierek – ulicy Bartyckiej. Podczas konstrukcji wzniesiono także wały przeciwpowodziowe o łącznej długości 3020 m. Na budowę osadnika wydano 5 714 779,10 zł.
W latach 1933–1934 wybudowano bezpośrednie połączenie z rzeką w formie wrót śluzowych. Ich zadaniem było umożliwienie wpływania do zbiornika pogłębiarek celem czyszczenia lub pogłębiania. Wykonawcą było przedsiębiorstwo K. Rudzki i S-ka.
Z powodu niskich stanów wody w Wiśle, w latach 60. XX wieku na wale zbudowano pompownię do tłoczenia wody z rzeki do osadnika (pierwotnie przelewała się ona w sposób naturalny).
Do czyszczenia osadnika i koszenia roślinności wodnej wykorzystywany jest m.in. zakupiony w 2017 roku przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji statek wielofunkcyjny „Amur”.
Osadnik wykorzystywany jest w XXI wieku jako rezerwuar wody pitnej na wypadek niskich stanów rzeki.
Przyroda Osadnik położony jest na obszarze chronionym programem Natura 2000 „Dolina Środkowej Wisły” (kod obszaru: PLB140004). Jest miejscem zimowania ptaków wodnych, w tym szczególnie mew.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Sztuczne zbiorniki wodne w Warszawie Kategoria:Ujazdów (Warszawa)