W 1981 r., były strateg Partii Republikańskiej Lee Atwater, dając anonimowy wywiad na temat "Southern Strategy" Nixona (strategii zdobycia głosów białych wyborców z Południa przez odwołanie się do rasistowskich sentymentów), spekulował, że terminy takie jak „prawa stanów członkowskich” użyto jako psich gwizdków.

Dziennikarz Craig Unger napisał, że prezydent George W. Bush i Karl Rove używali zakodowanego języka „psiego gwizdka” w kampaniach politycznych, przekazując jedno przesłanie całemu elektoratowi, a jednocześnie całkiem inne przesłanie bazie politycznej ewangelikalnych chrześcijan. William Safire w Słowniku Politycznym Safire'a podał przykład krytyki Busha podczas kampanii prezydenckiej 2004 wobec wyroku Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych z 1857 r. w sprawie Dreda Scotta (decyzji negującej obywatelstwa USA jakichkolwiek Afroamerykanów). Większości słuchaczy ta krytyka wydawała się nieszkodliwa, napisał Safire, ale „bystrzy obserwatorzy” zrozumieli tę uwagę jako wyraźne przypomnienie, że decyzje Sądu Najwyższego można zmienić, oraz sygnał, że w przypadku ponownego wyboru Bush może nominować na pozycję najwyższego sędziego kogoś, kto obali Roe v. Wade. Ten pogląd jest powtórzony w artykule Petera Wallstena z Los Angeles Times z 2004 r..