182 Pułk Piechoty (182 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego, improwizowany w trakcie kampanii wrześniowej.
Pułk walczył w kampanii wrześniowej na szlaku bojowym Grupy/Dywizji „Kobryń”, 60 Dywizji Piechoty „Kobryń”, Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. W dokumentach sztabowych z działań we wrześniu i październiku 1939 roku posługiwano się numeracją 82 pp II rzutu mobilizacyjnego. W relacjach i wspomnieniach posługiwano się nazewnictwem 82 i 182 pułk piechoty. W okresie powojennym przyjęto nazwę 182 pułk piechoty.
Formowanie pułku W związku z mobilizacją alarmową zarządzoną 23 marca 1939 roku i wyjazdem macierzystego 82 pułku piechoty w zachodnie rejony kraju, w garnizonie Brześć nad Bugiem pozostali rekruci wcieleni w marcu oraz niezbędna kadra do szkolenia. Ponadto pozostały drobne pododdziały starszego rocznika do pełnienia służby wartowniczej i obsługi instytucji garnizonowych oraz pozostałości kadry i rezerwistów. Nad pozostałościami 82 pp dowództwo objął mjr Edward Pach (II zastępca dowódcy 82 pp – kwatermistrz). Podczas mobilizacji alarmowej w sierpniu 1939 r. do 82 pułku piechoty 30 Poleskiej Dywizji Piechoty wysłano uzupełnienie ludzi, broni i sprzętu. Dowództwo pozostałości objął ppłk Franciszek Targowski.