Walki o Kobryń 12 września I batalion pułku został skierowany do obrony przepraw przez rzekę Muchawiec w rejonie miejscowości Turna. Batalion zajął obronę przed nacierającymi w kierunku Kobrynia jednostkami pancerno-motorowymi niemieckiego XIX Korpusu Armijnego. 12 i 13 września II batalion organizował się i zajął obronę w lasku w pobliżu miejscowości Lipowo na zapleczu obrony I batalionu. Od 16 września II batalion po uzyskaniu gotowości bojowej wzmocnił obronę zgrupowania 184 pp mjr. J. Żeleskiego prowadzącego obronę skrzyżowania dróg Brześć–Kowel, Kobryń–Włodawa. Pozostał w tym rejonie do dnia 20 września. 16 września I batalion prowadził walki wysuniętymi placówkami nad brzegiem Muchawca z pancernymi podjazdami wroga. Po stoczeniu walk w obronie Kobrynia 16 i 17 września przez 183 pp i batalion 184 pp, powstrzymaniu dalszego natarcia niemieckiego, Dywizja „Kobryń” rozpoczęła odwrót. Wysunięty na północ I batalion nocą 17/18 września przemaszerował z rejonu obrony nad Muchawcem poprzez Kobryń, Kamień Królewski do Nowosiółek, zajmując w miejscowości obronę. 19/20 września I batalion wycofał się z Nowosiółek przez Bielsk–Dywin. Dołączył do sił głównych pułku II batalion.