Za nią biegnie żółta przepaska, przechodząca na boki i tam biegnąca jako para pasów podłużnych, które łączą się za skrzelami pod dość ostrym kątem w pojedynczy pas środkowo-grzbietowy. Przepaska ta bywa jednak częściowo zanikła. Rinofory mają czarne buławki, a ich osłonki są żółte z czarnym obrzeżeniem. Za rinoforami leży para czarnych plamek. Przód głowy poniżej listwy frontalnej jest pomarańczowożółty i barwa ta przechodzi na boki w postaci zwężających się stopniowo krótkich pasów. Skrzela mają żółte powierzchnie zewnętrzne i czarne blaszki. Wzdłuż brzegów nogi dostrzegalna bywa śladowa przepaska submarginalna o żółtej barwie, wyraźniejsza w części tylnej. W tyle nogi obecna jest także czarna plamka.
Głowa jest szpatułkowata. Fałd nakrywający głowową część ciała, zwany welonem frontalnym, zredukowany jest do postaci listwy. Rinofory podzielone są wcięciami na około 40–45 blaszek i mają możliwość kurczenia się do środka wysokich osłonek. Krótkie czułki gębowe mają grzbietobrzusznie spłaszczoną formę z poziomym rowkiem. Boki ciała między rinoforami a czułkami gębowymi zaopatrzone są w matowo fioletowe otworki o nieznanej nauce funkcji. Warga ma oskórek pozbawiony ząbków. Masa bukalna wyposażona jest w parę wąskich i wydłużonych ślinianek otaczających przełyk.