Przepowiednia Neferti to dzieło należące do nurtu piśmiennictwa mądrościowego Średniego Państwa egipskiego, porusza tematykę narodowej katastrofy, na którą składa się wiele zjawisk.

Opis Proroctwo rozpoczyna się od wstępu, w którym faraon Snefru wzywa proroka, który ma opowiedzieć mu o przyszłości. Podobnie jak w Lamentacji Ipuwera, przepowiednia dotyczy katastrofy, która ma nawiedzić kraj. Katastrofa ta opisana jest jako efekt upadku władzy i bezprawia (odnośnik), zawiera także motyw bezczynności wobec zła.

Początek upadku państwa rozpoczyna się od katastrofy przyrodniczej, która ma związek ze słońcem, Nilem oraz florą i fauną egipską. Biorąc pod uwagę, że nieszczęścia od samego początku opisywane są w przeważającej mierze jako związane z czynnikami naturalnymi (susza, inwazyjne gatunki obcych zwierząt) i zewnętrznymi (najazdy koczowników), można przypuszczać, że niepomyślności nawiedzające kraj wynikają właśnie z niełaski Boga-Stwórcy.

Te zmiany prowadzą analogicznie według proroka do inwazji ludów koczowniczych, a co się z tym wiąże, działaniami wojennymi. Przez niesprzyjające warunki przyrody, ludzie przemieszczają się w miejsca bardziej przyjazne do życia, jak właśnie Egipt.