Działalność polityczna W 1911 wstąpił do Partii Radykalno-Demokratycznej i reprezentował tę partię w Zgromadzeniu Narodowym. W 1918 objął stanowisko ministra sprawiedliwości w gabinecie Aleksandra Malinowa, funkcję tę pełnił przez cztery miesiące. W 1920 powrócił do pracy naukowej na Wolnym Uniwersytecie w Sofii, zasiadał także w radzie miejskiej Sofii. Po 1923 związał się z Porozumieniem Demokratycznym. W latach 1931–1939 pełnił funkcję przewodniczącego Związku Bułgarskich Prawników. Po przejęciu władzy przez komunistów występował jako obrońca w procesach politycznych. Zmarł w 1953 w Sofii.
Był żonaty (żona Bonka z d. Simowa), miał dwoje dzieci.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Turyńskiego Kategoria:Bułgarscy adwokaci Kategoria:Bułgarscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Sofijskiego Kategoria:Bułgarscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Erzurum Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1953