Od 1640 roku był spowiednikiem królowej Polski Cecylii Renaty Habsburżanki. Po jej śmierci (1644) pozostał na dworze króla Władysława IV jako teolog królewski oraz wychowawca królewicza Zygmunta Wazy. Pozostawał również na dworze królewskim w służbie kolejnego władcy Jana II Kazimierza Wazy, ugruntowując silną pozycję jezuitów na dworze panującym. Brał udział w założeniu Kongregacji Niepokalanego Poczęcia (Sodalitas Immaculatae Conceptionis), utworzonej przy kościele jezuitów prowincji litewskiej w Warszawie za panowania Władysława IVAndrea Mariani, Udział elit w bractwach jezuitów prowincji polskiej i litewskiej. Kontrola z góry czy organizacja od dołu?, Zapiski historyczne, 2012.

Podczas ekumenicznego zjazdu katolików, luteran i kalwinistów w Toruniu na colloquium charitativum w 1645 rokuPaweł Konstanty Kozłowski Rola duchowieństwa na dworze Władysława IV Wazy Kronika Zamkowa. Roczniki, Tom 1-2 (63-64) (2012) s. 47-78 w celu pogodzenia różnych wyznań był głównym kolokutorem. W latach 1650–53 sprawował funkcję rektora Akademii Wileńskiej, w l. 1658-62 był prowincjałem zgromadzenia. W 1649 roku był delegatem na IX i w 1661 na XI Kongregacji Generalnej w Rzymie, uczestnicząc w wyborze generała zgromadzenia. W rękopisach zachowały się jego wykłady z filozofiiEncyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach polskich 1564–1995, s.