Wśród zadanych pytań był w 2017 pełny zestaw pytań kwestionariusza AIS-12 (zdefiniowanego w publikacji), który służy do rozróżniania osób aseksualnych od alloseksualnych. Określony przez autorów próg identyfikacji (co najmniej 40 punktów na 60) osiągnęło 91,4% wszystkich respondentów ankiety, ale tylko 39,5% respondentów, którzy sami się określili jako demiseksualni.

W zbiorczym raporcie z badań w latach 2017 i 2018 respondentów demiseksualnych było około 10%. Spośród tych identyfikujących się jako demiseksualni i gray-A po około 20% dodatkowo identyfikowało się jako odpowiednio osoby biseksualne, homoseksualne i heteroseksualne. Osoby demiseksualne wyróżniały się na tle innych podgrup ze spektrum aseksualności reprezentowanych w ankiecie stosunkowo najwyższą częstością angażowania się w aktywności seksualne, rozumiane jako stosunek za obopólną zgodą, jak też stosunkowo najniższym poziomem niechęci do tych aktywności i najwyższym chęci osobistego w nich udziału.

Zdrowie osób demiseksualnych Osoby demiseksualne stanowią słabo zbadaną grupę, bo od niedawna w ogóle się ją wyróżnia.