thumb|240px|Nagrobek Gościmierza Gerasa na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Gościmierz Tadeusz Geras (ur. 15 marca 1932 w Lublinie, zm. 10 lutego 2016 w Gdańsku) – polski profesor psychologii, działacz opozycyjny okresu PRL.
Życiorys Syn kapitana Tadeusza Gerasa i Janiny z domu Ganowicz. Studia prowadził pod kierunkiem m.in. Antoniego Kępińskiego, odbywał też staże w zagraniczne w Paryżu, Moskwie, Leningradzie, Rzymie, Berlinie i Bratysławie. Specjalizował się w elektrodermometrii oraz psychologii penitencjarnej.
W 1963 roku odkrył związek między cechami powidoku i cechami elektrokardiogramu w zaburzeniach czynności tarczycy, co zostało zauważone na XVII Międzynarodowym Kongresie Psychologii w Waszyngtonie. Opracował także autorską metodykę obiektywnego wykrywania stopnia utraty poczucia światła u ociemniałych.
W roku 1956 jeden z organizatorów i członek zarządu opozycyjnego Związku Młodych Demokratów na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas stażu w Paryżu w 1965 roku podpisał akt założycielski Rady Jedności Europy Wschodniej, co przyczyniło się do jego aresztowania i skazania na 6,5 roku więzienia. Był to jeden z wyższych tego rodzaju wyroków politycznych między rokiem 1956 a 1981.