Realizacja Zdjęcia do Szerokości geograficznej zero rozpoczęły się 28 października 1968 roku mające zakończyć się zgodnie z umową 28 grudnia tego samego roku. Były plany nakręcenia filmu na taśmie 70-milimetrowej Panavision, co okazało się niemożliwe z powodu braku odpowiedniego sprzętu w Japonii w tamtym czasie. Na planie byli reprezentujący Ambassador Productions Warren Lewis jako konsultant kreatywny i Sherdeman potrzebny do ciągłych poprawek scenariuszowych. O ile Sherdeman był uznany przez japońską ekipę filmową za otwartego na uwagi i elastycznego, tak Lewis był znienawidzony za wieczne narzekanie i krytykę japońskich metod kręcenia filmu. Sharpe i Lewis mający telewizyjne doświadczenie nalegali, by Honda używał wielu kamer na planie do różnych ujęć, licząc na zaoszczędzenie kosztów. Honda wtedy udowodnił im, że się mylą i Lewis przyznał rację. Zdjęcia nie zostały wykonane w stylu japońskim, gdzie każdy fragment sceny był kręcony osobno, ale w stylu hollywoodzkim, gdzie jedną scenę kręci się w panoramie, a potem w zbliżeniu. Zabieg spotkał się z uznaniem aktorów, ponieważ pozwalało im występować bez przerywania toku dramatu, ale przez to ilość zużytej taśmy filmowej i czas kręcenia znacznie się zwiększyły.