Powierzchnia hymenium jest początkowo pomarańczowa, z wiekiem odbarwiająca się do żółtej. Skórka pęka po wyschnięciu. Powierzchnia kapelusza i trzonu zmienia się słabo na sino-niebieską po potarciu. Hymenofor Rurki o długości 5–20 mm, przyrastające, żółte, niebieskawe natychmiast po uszkodzeniu lub odsłonięciu. Pory bardzo małe (0,1–0,5 mm na por), mniej lub bardziej zaokrąglone w młodym wieku, a następnie czasami lekko kanciaste, jaskrawoczerwone do czerwonawo pomarańczowego, jaśniejsze, prawie żółte w kierunku krawędzi kapelusza, stopniowo blaknące wraz z wiekiem. Natychmiast intensywnie niebieskawe po dotknięciu. Trzon Wysokość 7–12 cm, grubość 1,5–3,5 cm. Zwykle dłuższy od średnicy kapelusza, cylindryczny, często mniej lub bardziej zakrzywiony, rzadko nieco ukorzeniony. Barwy żółtawej, rzadziej z pomarańczowymi lub czerwonawymi plamkami lub smugami w różnych miejscach. Powierzchnia prawie gładka do niepozornie pokrytej strzępkami. Strzępki przeważnie w kolorze powierzchni trzonu, później ciemniejące, od ochrowego do brązowawego. Powierzchnia trzpienia zmienia się w zielonkawo-niebieską lub szaroniebieską przy najmniejszym dotknięciu. Drobne krosty, ledwo widoczne gołym okiem, po dotknięciu zmieniają kolor na bladoszarobrązowy.