W latach 1976 – 1980 był dowódcą 45 pułku zmechanizowanego w Siedlcach z 3 Dywizji Zmechanizowanej, następnie został dowódcą 2 pułku zmechanizowanego w Skierniewicach z 1 Dywizji Zmechanizowanej. W 1980 r. wyznaczono go na stanowisko szefa sztabu – zastępcy dowódcy 1 Dywizji Zmechanizowanej. W tym samym roku został skierowany na studia w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR, po ukończeniu których w 1982 r. powierzono mu stanowisko zastępcy szefa Oddziału Gotowości Bojowej i Dowodzenia, a następnie szefa Oddziału Gotowości Bojowej i Dowodzenia – zastępca szefa Zarządu I Operacyjnego SG WP. W 1983 r. awansowany na stopień pułkownika. Od 1988 r. pełnił służbę w Warszawskim Okręgu Wojskowym na stanowisku szefa Oddziału Operacyjnego. W czerwcu 1990 r. zastępca dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego – szef Obrony Terytorialnej.