– to kompleks obiektów sakralnych wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO pod nr 913 w 1999 roku, obejmujący 103 budynki (dwóch chramów shintō i jednej świątyni buddyjskiej), z których 9 jest sklasyfikowanych jako skarby narodowe, a 94 jako ważne dobra kultury. Znajdują się one w Nikkō, w prefekturze Tochigi, w Japonii. Do kompleksu należą dwa chramy: Nikkō Tōshō-gū i Futarasan-jinja, mauzoleum Taiyū-in oraz świątynia Rinnō-jiUNESCO, Shrines and Temples of Nikko (ang.), dostęp 11.01.2021.
Chramy i świątynie Nikkō to arcydzieła architektury i dekoracji artystycznej w stylu epoki Edo, ściśle związane z otaczającą przyrodą i z historią siogunów Tokugawa, szczególnie z postacią Ieyasu Tokugawy (1543–1616). Stanowią wybitny przykład japońskiego sanktuarium, w którym shintoistyczny związek człowieka z przyrodą, przejawia się w kulcie gór i lasów.
Nikkō Tōshō-gū
Chram składa się z licznych budowli, wśród których 39 jest ważnymi dobrami kultury, a pozostałe są skarbami narodowymi, m.in.: Brama zewnętrzna torii Omote-mon (brama frontowa) Yōmei-mon Kara-mon Pięciopiętrowa pagoda
Galeria
Futarasan-jinja
Ten chram jest kompleksem budowli, z których 23 są ważnymi dobrami kultury, m.in.: Honden Mitomo-jinja Hie-jinja Torii Shinkyō (święty most)
Galeria
Rinnō-ji