Huta Laura (potocznie pol. i śl. Laurahuta; niem. Laurahütte) – dawna gmina na obszarze Siemianowic Śląskich, która była położona w południowej części miasta, w granicach dzielnicy Centrum.

Powstała jako konglomerat kilku osiedli patronackich powstałych przy wybudowanej w latach 1833–1835 hucie „Laura” (później „Jedność”), w tym m.in. kolonii: Grabie, Hugo, Neu Berlin i Wanda. 14 maja 1873 utworzono obszar dworski Laurahütte (Huta Laura), który 22 stycznia 1890 przekształcono w samodzielną gminę. Z dniem 2 maja 1922 Rząd Pruski połączył gminy Huta Laura i Siemianowice, tworząc gminę Laurahütte-Siemianowitz (pol. Laurahütte-Siemianowice), natomiast 9 lutego 1927 na mocy ustawy Sejmu Śląskiego gminę Huta Laura-Siemianowice przemianowano na Siemianowice Śląskie.

Historia Początki i rozwój do 1918 lewo|mały|Rejon Huty Laura (1914) lewo|mały|Wielki piec huty „Laura” (1919) Początki gminy Laurahuta wiążą się z założeniem w latach 1833–1835 huty „Laura”, której pełne uruchomienie nastąpiło w 1839. Zabudowa mieszkaniowa dla robotników i urzędników przy zakładzie zaczęła powstawać od połowy lat 30. XIX wieku na wydzielonych z siemianowickich dóbr rycerskich terenach dominalnych hrabiego Hugo Henckla von Donnersmarcka. Trzy pierwsze drewniane domy mieszkalne powstały w 1838.