Étienne Eustache Bruix (wym. []; ur. 17 lipca 1759 na San Domingo, zm. 18 marca 1805 w Paryżu) – francuski admirał, minister marynarki i kolonii (1798–1799), dowódca Floty Oceanu, inspektor Armii Wybrzeży Oceanu (1804); odznaczony najwyższą klasą (Grand Aigle) Legii Honorowej.

Admirał Bruix jest uważany za jednego z najlepszych francuskich dowódców morskich okresu napoleońskiego. Według słów Napoleona, gdyby mógł on powierzyć Bruiksowi dowództwo floty, to nie doszłoby do klęski pod Trafalgarem.

Życiorys Urodził się na karaibskiej wyspie San Domingo (inna ówczesna nazwa wyspy to Hispaniola, a obecnie Haiti), na jej części będącej kolonią francuską.

Od 1778 służył we francuskiej marynarce wojennej w Indiach Zachodnich, w tzw. Gardes-marine. Gdy po wybuchu rewolucji (14 lipca 1789) większość wyższych oficerów marynarki wojennej, z pochodzenia szlachciców, znalazła się w szeregach prawdziwych lub domniemanych przeciwników nowej republikańskiej władzy i została zmuszonych do emigracji, Bruix, mimo że początkowo został usunięty z floty, w 1793 objął dowództwo okrętu liniowego „Indomitable”.