Lajos Pálfalvi (ur. 23 października 1959 w Peczu, zm. 3 maja 2026) – węgierski historyk i krytyk literatury, pedagog i tłumacz.
Życiorys W latach 1979–1984 odbył studia węgiersko-polsko-rosyjskie na Uniwersytecie im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie (węg. Eötvös Loránd Tudományegyetem, ang. Eötvös Loránd University). Następnie był pracownikiem biblioteki Węgierskiej Akademii Nauk (1984–1999), a w latach 1987–1993 – wykładowcą historii literatury polskiej na Uniwersytecie im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie. Był także wykładowcą historii literatury węgierskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1993–1994) oraz literatury polskiej i historii kultury na Uniwersytecie w Peczu (1996–2000). Od 2000 był kierownikiem Katedry Filologii Polskiej Katolickiego Uniwersytetu im. Pétera Pázmánya w Budapeszcie (węg. Pázmány Péter Katolikus Egyetem, ang. Pázmány Péter Catholic University), a od 2014 kierownikiem Instytutu Europy Środkowej na tym uniwersytecie. W latach 2000–2002 – pełniłfunkcję kierownika działu czasopisma literackiego „Nagyvilág” (węg. odpowiednik „Literatury na Świecie)”.