We francuskich gazetach pisano: „Philippe Halsman jest prawdopodobnie najlepszym portrecistą, jakiego mamy”. 15 stycznia 1935 został zarejestrowany we French Trade Registry jako „fotograf artystyczny”.

W 1936 jego prace zostały wystawione w ramach Exposition Internationale de la Photographie Contemporaine w Musée des Arts Décoratifs w Paryżu.

Krótko przed wybuchem II wojny światowej do Paryża przyjechał rosyjski balet Siergieja Diagilewa, w którym tańczyli Wacław Niżyński i Anna Pawłowa, Igor Strawiński komponował muzykę, scenografię zaś przygotowywali Pablo Picasso, Léon Bakst i Marc Chagall. Jean Cocteau, który pracował dla Diagilewa, spytał się go: „Co mogę dla Ciebie zrobić?”, na co on odpowiedział: „Etonne-moi!” (). Halsman, który usłyszał te słowa, będąc blisko bohemy, zrobił z nich motto swojej twórczości.

Kiedy rozpoczęła się inwazja niemiecka na Francję, Halsman przeniósł się do Marsylii. Jego żona, córka, siostra i brat, którzy mieli francuskie paszporty, wyemigrowali do USA, jedynie Philippe nie mógł zdobyć wizy z uwagi na swoje łotewskie obywatelstwo. Dzięki interwencji Alberta Einsteina (który spotkał jego siostrę w latach 20.