Józef Makowiecki (ur. 1 września 1899 w m. Trepiszczewo, zm. 6 września 1939 pod Brzezinami) – major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 1 września 1899 w m. Trepiszczewo, w ówczesnym powiecie rosławskim guberni smoleńskiej, w rodzinie Zygmunta i Konstancji z Brodowskich..
Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. W maju 1922 został przydzielony do Szwadronu Przybocznego Naczelnika Państwa, który w grudniu tego roku został przemianowany na Szwadron Przyboczny Prezydenta Rzeczypospolitej, na stanowisko dowódcy plutonu. W 1926 nie wziął udziału w przewrocie majowym, gdyż leżał chory w szpitalu. W lipcu 1926 został przeniesiony do 1 Pułku Szwoleżerów. 19 marca 1928 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 14. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Z dniem 4 stycznia 1932 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1931/1933. Po ukończeniu I roku został wysłany na dwuletni kurs we francuskiej Wyższej Szkole Wojennej w Paryżu. Z dniem 1 sierpnia 1934, po ukończeniu studiów i powrocie do kraju, otrzymał tytuł oficera dyplomowanego oraz został przydzielony do Sztabu Głównego.