Jerzy de Nisau (ur. 20 lipca 1892, zm. po 1960) – polski dziennikarz, działacz polityczny, poeta i nauczyciel, członek Polskiej Organizacji Wojskowej (1916–1918), działacz Polskiej Partii Socjalistycznej, redaktor odpowiedzialny wydawanego przez PPS dziennika Robotnik (1921–1922), potem sympatyk endecji, w latach 30. współpracownik Polskiej Agencji Telegraficznej, w czasie okupacji niemieckiej redaktor kolaborującego z hitlerowcami dwutygodnika „Przełom” (1944–1945), od 1945 na emigracji we Francji.

Życiorys Był synem Feliksa Józefa de Nisau, kasjera, a przez pewien czas zastępcy dyrektora w cukrowni „Izabelin” w Glinojecku, i Wandy Izabeli Ignacy z Mieczkowskich. Miał trzech braci, w tym Bohdana i Tadeusza, żołnierza I Brygady Legionów i powstańca śląskiego.

Został nauczycielem. Podjął pracę w Szkole Handlowej, przekształconej następnie w Państwowe Gimnazjum im. Stanisława Wyspiańskiego w Mławie. Około lat 1916–1918 włączył się w struktury działającej w szkole tajnej, niepodległościowej Polskiej Organizacji Wojskowej.