Od 1975 teren stanowił część południowego pasma rozwojowego (Ursynów-Natolin) w dzielnicy Mokotów o nazwie Ursynów Północny o łącznej powierzchni 126 hektarów. Pasmo dzieliło się na dwa osiedla przedzielone aleją Komisji Edukacji Narodowej: Jary (na zachodzie) i Stokłosy (na wschodzie), a ograniczone było ówczesnymi lub planowanymi ulicami: Rzymowskiego (potem Dolinka Służewiecka), Rosoła (Rodowicza „Anody”), Ciszewskiego, Findera (Pileckiego) i Puławską. Całość zaplanowano na 9580 mieszkań i ok. 39,3 tys. mieszkańców (według innego źródła: 9575 mieszkań i 38,1 tys. mieszkańców). Jej projektantami byli Marek Budzyński (główny projektant), Jerzy Szczepanik-Dzikowski i Andrzej Szkop. Przewodniczącym zespołu projektowego, który brał udział w konkursie ogłoszonym przez Stowarzyszenie Architektów Polskich jeszcze w 1970 roku, był Ludwik Borawski, jednak po jego śmierci w 1971 został zastąpiony przez Budzyńskiego. W projektowaniu brali także Olgierd Jagiełło, Zbigniew Zawistowski i Irena Bajerska.