W sezonie 1990/1991 pełnił funkcję dyrektora berlińskiej Deutsche Oper, następnie od 1992 roku był dyrektorem artystycznym Dresdner Staatskapelle. W 1986 roku uczestniczył w ceremonii otwarcia Suntory Hall w Tokio. W 2000 roku na festiwalu w Bayreuth dyrygował wykonaniem tetralogii Pierścień Nibelunga. Otrzymał Order Zasługi Republiki Włoskiej w stopniu wielkiego oficera (1994) i kawalera krzyża wielkiego (1998).
Zmarł nagle na zawał mięśnia sercowego w trakcie prowadzenia przedstawienia Aidy w berlińskiej Deutsche Oper.
Twórczość W karierze dyrygenta zasłynął jako interpretator XIX-wiecznego repertuaru symfonicznego oraz dzieł operowych Verdiego, Wagnera i Pucciniego. Dokonał licznych nagrań płytowych dla Deutsche Grammophon, w tym dzieł Gustava Mahlera, Richarda Straussa, Giuseppe Verdiego i Giacomo Pucciniego. Jego interpretacje uznawane były za kontrowersyjne.