1945-2020 /odbudowa i eksploatacja/ lewo|mały|273x273px|Most Króla Bolesława Chrobrego - widok wzdłuż drogi W 1945 r. niemiecka obrona skupiła się na przyczółku mostowym (miejscowość – punkt oporu). Głównym zadaniem nielicznej grupy obrońców, składających się z resztek wycofujących się oddziałów niemieckich było opóźnianie nacierających od prawobrzeżnej części miasta (Kamień, Łochowice) wojsk radzieckich. Most został zaminowany i ostatecznie wysadzony przez oddział Wehrmachtu. Miało to miejsce o poranku 15 lutego 1945 r. W pierwszym okresie zastępował go most pontonowy, a następnie drewniany, oba wybudowane przez Rosjan. Most drewniany służył do przeprawy dla pojazdów, a pomiędzy zniszczonymi przęsłami mostu stalowego przeprowadzono stalowe liny, na których wyłożono drewnianą, dębową kładkę. Ta prowizoryczna przeprawa miała ok. 10 metrów długości i 3 metry szerokości, i co zrozumiałe wzbudzała strach wśród mieszkańców, którzy mieli przeprawić się na drugi brzeg Odry. Głównym zagrożeniem dla obu konstrukcji były w pierwszych latach potężne zatory lodowe. Mimo ofiarności oddziałów saperskich w walce z krą lodową już w 1947 r. most został uszkodzony i na krótki czas wyłączony z ruchu kołowego. Uznanie dla poświęcenia żołnierzy znalazło swój wyraz w Uchwale nr 16 z 1947 r.