Elżbieta Maria Wesołowska (ur. 6 lutego 1953) – polska filolog klasyczna, latynistka, profesor nauk humanistycznych, redaktor naczelna Symbolae Philologorum Posnaniensium, członek Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, dyrektor Instytutu Filologii Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w latach 2006-2020.
Życiorys Córka Przemysława Bystrzyckiego, literata, cichociemnego.
Przez cały okres studiów, aż do 1979 roku, służyła pomocą znakomitej poetce oraz współpracowniczce Józefa Piłsudskiego Kazimierze Iłłakowiczównie.
W 1975 roku uzyskała stopień magistra matematyki na podstawie pracy pt. Przestrzenie nuklearne u prof. Andrzeja Alexiewicza, a w 1977 stopień magistra filologii klasycznej na podstawie pracy pt. Pieśni safickie Horacego u prof. Jana Wikarjaka. Następnie w latach 1977-1981 uczyła matematyki i łaciny w Pobiedziskach i Poznaniu. W 1989 doktoryzowała się z literaturoznawstwa na podstawie pracy pt. Postaci w „Medei” i „Fedrze” Seneki w perspektywie akcji oraz interakcji scenicznej. W 1998 roku habilitowała się z literaturoznawstwa antycznego na podstawie monografii pt. Prologi tragedii Seneki w świetle komunikacji literackiejOd Hammera do Bergera - biogramy pracowników Katedry oraz Instytutu Filologii Klasycznej, [w:] P. Stępień, E. Wesołowska, T.