Ludwik Alfons Kamykowski (ur. 6 marca 1891 w Piotrkowicach k. Tuchowa, zm. 13 listopada 1944 w Krakowie) – polski historyk literatury, pedagog, znawca literatury polskiego oświecenia i baroku, doktor habilitowany filozofii.
Życiorys Pochodzenie, studia, służba wojskowa Był synem Stanisława i Marii z Trzeciaków, rolników z Piotrkowic. W 1910 ukończył I Gimnazjum Klasyczne w Tarnowie i zapisał się na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Lwowskiego (1910/1911). Rok później przeniósł się na Uniwersytet Jagielloński, gdzie studiował polonistykę i filologię romańską. W 1914 otrzymał stypendium. W czasie pierwszej wojny światowej został zmobilizowany do armii austriackiej w 1917 jednak staraniami prof. Ignacego Chrzanowskiego został zwolniony ze służby i w styczniu mianowany nauczycielem w seminarium męskim w Starym Sączu. Podczas wojny polsko – bolszewickiej (1920) służył w 8 pułku piechoty LegionówMłodzież chłopska na UJ w latach 1860-1917.