Był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, z której wystąpił w grudniu 1981. Następnie był związany z NSZZ „Solidarność”Marek S. Szczepański, Opel z górniczym pióropuszem: województwa katowickie i śląskie w procesie przemian, Katowice 2002, s. 174.. Działalność naukową łączył z aktywnością społeczną propagując oparcie socjalizmu na samorządzie robotniczym, następnie przeszedł z pozycji marksistowskich na akceptujące różnorodność form własności, a nawet w stronę narodowo-katolicką. Po 1989 występował jako krytyk procesów prywatyzacyjnych, m.in. kwestionował legalność prywatyzacji Huty WarszawaLudwik Staszyński, Bezdroża prywatyzacji: fakty i opinie, Warszawa 1997, s. 35.. W latach 90. związał się z „Solidarnością ‘80” i „Sierpniem ‘80”. Był również doradcą partii Przymierze Samoobrona.
Ważniejsze publikacje Strategia suwerennej Polski, Bielsko Biała 1994. System społeczno-gospodarczy Jugosławii a samorząd robotniczy, Warszawa 2016.
Przypisy
Linki zewnętrzne Józef Balcerek, System społeczno-gospodarczy Jugosławii a samorząd robotniczy, Warszawa 2016
Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Planowania i Statystyki Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Działacze Solidarności 80 Kategoria:Politycy Samoobrony Kategoria:Polscy marksiści Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Zmarli w 1995