Władysław Piotr Wiatr (ur. 30 maja 1893 w Stróżach Niżnych, zm. po marcu 1939) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 maja 1893 w Stróżach Niżnych, w ówczesnym powiecie grybowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa i Florentyny z domu Gołda. W 1914 ukończył naukę w c. k. Gimnazjum II w Nowym Sączu zdanym egzaminem maturalnym.
1 września 1914 wstąpił do 3 pułku piechoty Legionów Polskich. W październiku tego roku został przeniesiony do 3. baterii 1 pułku artylerii. Od 29 września 1915 do 18 lipca 1916 przebywał na froncie w składzie 1. baterii. Wiosną 1917 Komenda pułku wnioskowała o odznaczenie go austriackim Krzyżem Wojskowym Karola.
1 listopada 1918 w Grybowie wstąpił do Wojska Polskiego i został wyznaczony na stanowisko komendanta dworca Stróże. 20 grudnia tego roku na własną prośbę został przeniesiony do 2. baterii 1 pułku artylerii ciężkiej w Krakowie, który później został przemianowany na 3 pułk artylerii ciężkiej. 18 marca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 marca 1919 podporucznikiem artyleriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 36 z 1 kwietnia 1919, poz. 1148.. Wyróżnił się jako oficer 2. baterii 3 pac w walkach pod miejscowością Oświeja oraz w sierpniu 1920 pod miejscowością Ossowa.