Sezon 1942/43 zakończył na drugiej pozycji w grupie C Prima Divisione Lombarda (D4). W 1943 odbudowano miejskie boisko sportowe, dzięki dobrowolnym składkom mieszkańców Treviso, którzy płacili dodatek za każdy mecz rozgrywany u siebie przez całą wojnę. Również została przywrócona klubowi nazwa CS Trevigliese. W sezonie 1943/44 był drugim w grupie B Sezione Propaganda Bergamasca, awansując do finału, gdzie zajął czwarte miejsce w rundzie finałowej, ale nie mógł grać w playoff o tytuł z Nembrese z powodu zakazu przez faszystowskie władze. W 1944 startował w wojennych rozgrywkach Campionato II Zona Lombardia, plasując się na drugiej pozycji w grupie G Turnieju Drużyn Mniejszych.
Po zakończeniu II wojny światowej, drużyna wznowiła działalność i została zakwalifikowana do rozgrywek Serie C, zajmując w sezonie 1945/46 trzecie miejsce w grupie G Serie C Alta Italia. W 1948 roku klub spadł do Promozione Nord (D4). W 1952 po kolejnej reorganizacji systemu lig zespół został zdegradowany do Promozione Lombarda. W 1954 spadł na rok do Prima Divisione Lombarda. W 1957 liga zmieniła nazwę na Campionato Lombardo Dilettanti, a w 1959 została przemianowana na Prima Categoria Lombarda.