thumb|Imago Hippodamia glacialis – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1775 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Coccinella glacialis. Jako miejsce typowe wskazano „borealną Amerykę”. Do rodzaju Hippodamia gatunek ten przeniósł w 1852 roku Étienne Mulsant. W jego obrębie wyróżnia się współcześnie trzy podgatunki: Hippodamia glacialis extensa Mulsant, 1850 Hippodamia glacialis glacialis Fabricius, 1775 Hippodamia glacialis lecontei Mulsant, 1850
Morfologia Chrząszcz o wydłużonym i lekko przypłaszczonym ciele długości od 5,5 do 8 mm i szerokości od 3 do 5,6 mm. Wymiary osiągane przez podgatunek H. g. glacialis czynią go największym przedstawicielem rodzaju Hippodamia. Przedplecze ma jasne tło, ale czarna łata zajmuje większą jego powierzchnię, pozostawiając jasnymi jego przednią krawędź, kąty przednio-boczne, kąty tylno-boczne, a często też krawędź boczną. Na czarnej łacie może występować para zbieżnych ku tyłowi jasnych, liniowatych plamek, jednak u podgatunku H. g. extensa nie ma ich nigdy, a u H. g. lecontei występować mogą co najwyżej w formie silnie zredukowanej. Pokrywy są błyszczące. Ich tło jest żółte, pomarańczowe lub czerwone, a na nim zwykle występuje wzór z czarnych plam – tylko część okazów H. g.