Most na galarach w Baranowie Sandomierskim – prowizoryczny most zbudowany na galarach w 1939 roku w Baranowie Sandomierskim przez 23 Batalion Saperów. Celem mostu było umożliwienie przeprawy przez Wisłę głównym siłom Armii Kraków.
Przyczyny powstania 2 września 1939 roku w Baranowie Sandomierskim oddano do użytku drewniany most na Wiśle zbudowany przez Ministerstwo Komunikacji na zlecenie Głównego Inspektoratu Sił Zbrojnych - baranowski most był jedną z kilku oddanych do użytku przepraw przez Wisłę. Po wybuchu II wojny światowej wobec naporu wojsk niemieckich Armia Kraków tocząc tzw. bitwę odwrotową wycofała się na teren województwa kieleckiego, biorąc udział w bojach pod Nowym Korczynem, Wiślicą, Stopnicą i Pacanowem. Docelowo przez baranowski most przeprawić miały się główne siły wycofującej się za linię Wisły Armii Kraków. Do ochrony przeprawy przydzielono formację wojskową Grupa „Sandomierz”. W warunkach kontaktu z wojskami niemieckimi, aby uniemożliwić wojskom Wehrmachtu przeprawę, jedno przęsło mostu zostało asekuracyjnie wysadzone 9 września 1939 roku na rozkaz podpułkownika Antoniego Sikorskiego. Do mostu zbliżały się wojska 14 Armii generała Wilhelma Lista i XXII korpusu pancernego Ewalda von Kleista, o zbliżających się wojskach niemieckich podpułkownik Sikorski został poinformowany przez mieszkańców Osieka.