Po ataku Niemiec na ZSRR na ochotnika wstąpił do Armii Czerwonej jako komisarz polityczny. Walczył w szeregach 247 Dywizji Strzeleckiej, a następnie 220 Pułku Strzeleckiego 4 Dywizji Strzeleckiej. Uczestniczył m.in. w obronie wyspy Chortyca, gdzie jego jednostka utrzymała pozycje przez 22 dni, umożliwiając ewakuację mieszkańców i sprzętu przemysłowego.
Śmierć Zginął latem 1942 roku w pobliżu wsi Chorosze w rejonie slawjanoserbskim w obwodzie ługańskim: według jednej wersji podczas odparcia ataku oddziałów niemieckich zebrał grupę wycofujących się żołnierzy i poderwał ich do kontrataku, w czasie którego zginął w walce wręcz, według innej poległ, zastępując rannego dowódcę kompanii, starszego lejtnanta Petrenkę. Choć według radzieckiej propagandy słynna fotografia Maksa Alperta została wykonana na chwilę przed śmiercią tytułowego kombata (skrótowiec od rosyjskich słów командрир баталиона, trans.