W czasie II wojny światowej był internowany w obozie Gorna Voda.
Po uwolnieniu w roku 1944 wstąpił do kierowanego przez komunistów Frontu Ojczyźnianego i zajął się odtwarzaniem partii chłopskiej. W 1945 objął kierownictwo resortu rolnictwa, przez kilka miesięcy pełnił funkcję wicepremiera w rządzie Georgi Dimitrowa. W 1945 był redaktorem naczelnym czasopisma Zemedelsko zname. W 1947 był członkiem delegacji bułgarskiej, która podpisała w Paryżu układ pokojowy z Aliantami. Obbow był przeciwnikiem pełnego podporządkowania komunistom partii chłopskiej. Usunięty z kierownictwa partii, powrócił do Plewenu. Zmarł w Sofii.
Był żonaty (żona Nikołajda), miał dwoje dzieci.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Sofijskiego Kategoria:Bułgarscy prawnicy Kategoria:Bułgarscy ministrowie rolnictwa Kategoria:Bułgarscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Bułgarskie ofiary prześladowań komunistycznych 1944–1991 Kategoria:Bułgarscy redaktorzy naczelni Kategoria:Deputowani do Bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Internowani w czasie II wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Plewenie Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Wicepremierzy Bułgarii Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Internowani w Bułgarii