Diagnostyka Diagnostyka w kierunku utajonego zakażenia prątkiem gruźlicy powinna być poprzedzona zebraniem wywiadu w kierunku objawów gruźlicy, zdjęciem rentgenowskim klatki piersiowej w celu wykluczenia aktywnej gruźlicy, badaniem plwociny oraz jej posiewu. W diagnostyce może być stosowana zarówno próba tuberkulinowa (OT) jak i nowocześniejszy test wydzielania interferonu gamma (IGRA).
Stały nadzór i leczenie powinny być prowadzone u osób zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV), z kontaktu z gruźlicą, leczonych inhibitorami TNF-α, dializowanych, oczekujących na przeszczep oraz chorujących na pylicę krzemową płuc. Można rozważyć takie postępowanie u więźniów, pracowników służby zdrowia, imigrantów z krajów o wysokiej częstości występowania gruźlicy, bezdomnych oraz narkomanów. Natomiast nie zaleca się nadzoru i leczenia u osób chorych na cukrzycę, uzależnionych od alkoholu, palaczy tytoniu oraz osób z niedoborem masy ciała, jeżeli nie należą do żadnej z powyższych grup.
W Polsce zaleca się leczenie u dzieci do 16 roku życia z kontaktu z gruźlicą oraz u osób zakażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV). Leczenie można rozważyć u osób do 35 roku życia z udokumentowaną świeżą konwersją odczynu tuberkulinowego.