W 1926 roku znalazł zatrudnienie w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim. Pozostał aktywnym uczestnikiem życia społecznego i politycznego, od 1936 roku wszedł w skład Frontu Morges. Tuż przed wybuchem II wojny światowej został zmobilizowany do służby w Wojsku Polskim. W kampanii wrześniowej walczył w rejonie Kowla i Włodzimierza Wołyńskiego. Udało mu się uniknąć niewoli, zamieszkał z żoną w Poniatowie. Z uwagi na udział żony w tajnym nauczaniu znalazł się w zainteresowaniu Gestapo. Przenieśli się do Będzymina a następnie do Żuromina. Ostatecznie znalazł zatrudnienie w Fabryce Noży w Przedborzu, gdzie pracował do zakończenia działań wojennych. thumb|Tablica nagrobna Józefa Sierocińskiego na cmentarzu komunalnym w Kamiennej Gorze Po wyzwoleniu majątek jego żony w Poniatowie został znacjonalizowany, a małżonkowie zamieszkali w Kamiennej Górze. Józef Sierociński znalazł zatrudnienie w Zakładach Przemysłu Lniarskiego „Len” na stanowisku kierownika Działu Zaopatrzenia i Zbytu. Od 1953 roku nasiliły się jego problemu zdrowotne, wynikające z jego służby wojskowej. Zmarł 2 stycznia 1955 roku, został pochowany na cmentarzu katolickim w Kamiennej Górze. W 2008 roku jego grób został odrestaurowany dzięki wsparciu Zarządu Okręgu nr 2 Stowarzyszeniu Weteranów Armii Polskiej w Ameryce (SWAP).