Pietro Dusina, zaś w 1616 biskup Baldassare Cagliares, oraz biskup Miguel Juan Balaguer Camarasa w 1656. Wspomnieli oni w swoich raportach o wielkiej atencji wiernych do Madonny tal-Ħlas oraz dużej ilości ex-voto. W latach 1633–34 kościół został nieco powiększony. Kościół dzisiejszy Około 1690 rozpoczęto budowę nowego kościoła, którego architektem był Lorenzo Gafà. Dobudowana została dzwonnica z trzema dzwonami, zaś stary kościół został zaadaptowany na zakrystię. Niestety 11 stycznia 1693, na skutek trzęsienia ziemi, kościół został uszkodzony. Odbudowany w latach 1693–94, jak wynika z raportu biskupa Davide Cocco Palmieri, z dużym poświęceniem lokalnej ludności.Proboszcz parafii Qormi napisał do Stolicy Apostolskiej prośbę o pozostawienie kościoła w granicach parafii, argumentując to m.in. tym, że jego fasada zwrócona jest w stronę kościoła parafialnego w Qormi. Papież Klemens XI przychylił się do tej prośby, do dziś na fasadzie kościoła znajduje się jego herb. Podczas II wojny światowej kościół był używany do celów militarnych. Po wojnie odnowiony, przywrócony do posługi religijnej. W czerwcu 2008 zakończono prace konserwatorskie fasady kościoła oraz portyków po obu stronach placu przed kościołem. Odtworzno w nich stoły i ławy, przy których odpoczywali pielgrzymi przed lub po zwiedzaniu kościoła.