W ostatnim dniu obrony lotniska w Doniecku, 21 stycznia 2015 roku, wyciągnął dwóch rannych z budynku nowego terminala i wrócił tam po następnych, razem z sierż. Anatolijem Swerydem i sierż. Wasylem Sokołowskim, gdzie cała trójka trafiła do niewoli. Według naocznych świadków, po brutalnych przesłuchaniach i torturach, Branowycki dobrowolnie podał się jako strzelec karabinu maszynowego poszukiwany przez separatystów. Po tym wyznaniu został zamordowany dwukrotnym strzałem w głowę przez rosyjskiego terrorystę Arsena Pawłowa (ps. Motorola). W marcu został zidentyfikowany wśród zabitych, których ciała wywieziono z Doniecka.
3 kwietnia został pochowany na Cmentarzu Berkoweckim w Kijowie (kwatera 86, rząd 11, miejsce 3).
Odznaczenia Tytuł Bohatera Ukrainy z Orderem Złotej Gwiazdy (23 sierpnia 2016, pośmiertnie) – „za wyjątkową, osobistą odwagę, bohaterstwo i ofiarność, przejawioną w obronie suwerenności państwa i integralności terytorialnej Ukrainy oraz wierność przysiędze wojskowej”; Order „Za odwagę” III klasy (23 maja 2015, pośmiertnie) – „za osobistą odwagę i wysoki profesjonalizm, przejawiany w obronie suwerenności państwowej i integralności terytorialnej Ukrainy oraz wierność przysiędze wojskowej”; Order „Narodowy Bohater Ukrainy” (2015, pośmiertnie); Odznaka „Za obronę lotniska w Doniecku” (pośmiertnie, 2015).