Oba budynki dworskie przetrwały co najmniej do 1961 roku, kiedy urządzono w jednym z nich dom kultury, jednak gdy nie zostały uznane za zabytek, zostały rozebrane (prawdopodobnie około 1995 roku) na materiał budowlany przez okoliczną ludność.
W drugiej połowie XIX wieku obok dworu istniała piękna oranżeria i urządzony przez dziedzica zakład hydropatyczny.
Kościół i kaplica Zbudowany przez Jerzego Dowiatta w 1791 roku kościół pw. Serca Najświętszej Marii Panny został wyremontowany w latach 30. XX wieku, jednak spłonął 2 marca 1939 roku. Zachowała się jedynie stojąca osobno, stara drewniana dzwonnica. Budowę nowego kościoła rozpoczęto w czasie II wojny światowej, budowę ukończono w 1977 roku. Jest to tynkowany budynek na planie prostokąta, z wieżą.
W 1893 roku Dowiattowie wznieśli nieopodal grobową kaplicę rodzinną. Stoi ona obecnie w centrum wsi, obok jednego z dwóch wiejskich barów. Nad wejściem do kaplicy na marmurowej tablicy widnieje napis w języku polskim: Grób rodziny Dowiattów i data 1893. Jest to klasycystyczny budyneczek, na planie prostokąta, parterowy, z piwnicą grobową. Przed kaplicą są trzystopniowe, granitowe schody. Drzwi metalowe podwójne, z kutymi zdobieniami i okuciami kowalskimi. Ściany z ciosanych kamieni polnych, podmurówka z cokołem z ciosanego granitu. Kształt dachu jest dwuspadowy.