Burzyk czarny (Procellaria parkinsoni) – gatunek średniej wielkości ptaka oceanicznego z rodziny burzykowatych (Procellariidae). Nie wyróżnia się podgatunków.
Zasięg występowania Rozmnaża się na wyspach Great Barrier i Little Barrier położonych u północnych wybrzeży nowozelandzkiej Wyspie Północnej. Do lat 60. XX wieku gnieździł się też w górach na Wyspie Północnej i Południowej. W sezonie lęgowym ptaki te widywane są na subtropikalnych wodach wokół Nowej Zelandii, wschodniej Australii i wysp Pacyfiku. Poza sezonem lęgowym migrują na wody wschodniej części Pacyfiku między wyspami Galapagos, południowym Meksykiem i północnym Peru.
Morfologia mały|lewo|Burzyk czarny na ilustracji z 25. tomu Catalogue of the birds in the British Museum (1896) Wygląd Ptak jest cały czarny (z wiekiem jego upierzenie brązowieje). Dziób żółtawy, z szaro-czarną końcówką i czarnym kolorem na łączeniach płytek dzioba. Nogi i stopy czarne. Tęczówki ciemnobrązowe. Jest bardzo podobny do burzyka ciemnego (P. westlandica) i białobrodego (P. aequinoctialis).
Masa i rozmiary Waży średnio 700 gramów, osiąga długość około 46 cm, a rozpiętość skrzydeł sięga 112–123 cm.