Do Anglii przybył 21 czerwca 1948 roku, zawijając do portu w Tilbury. Na jego pokładzie znajdowało się 1027 pasażerów, w tym 539 osób, których ostatnim miejscem zamieszkania była Jamajka, 139 – Bermudy, 119 – Anglia, 73 – Trynidad, a 66 – Meksyk. Tę ostatnią grupę w całości stanowili polscy uchodźcy, którzy osiedli w Meksyku w 1943 roku. 492 pasażerów było lotnikami RAF-u w służbie czynnej bądź w stanie spoczynku.
Przybycie „Empire Windrush” do Anglii miało symboliczne znaczenie jako pierwszy znaczny napływ imigrantów z brytyjskich kolonii w Indiach Zachodnich i początek fali imigracyjnej ze Wspólnoty Narodów, która trwała do 1971 roku, kiedy to przepisy imigracyjne zostały zaostrzone. Łącznie w Wielkiej Brytanii osiadło w tym czasie ponad 500 tys. osób urodzonych w dawnych i ówczesnych koloniach brytyjskich. Osoby pochodzenia afrokaraibskiego, które przybyły do Wielkiej Brytanii w tym okresie, określa się mianem „pokolenia Windrush” (Windrush generation).