Jednostka wyposażona też była w hydrofony.

Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 40 podoficerów i marynarzy.

Służba W momencie wybuchu II wojny światowej okręt znajdował się w fazie wyposażania. „Aurore” weszła do służby w Marine nationale w czerwcu 1940 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q192. 22 czerwca, w dniu zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami, „Aurore” stacjonowała w Hyères. We wrześniu 1940 roku jednostka została rozbrojona w Tulonie.

W dniach 8-14 kwietnia 1941 roku jednostka – wraz z wieloma innymi francuskimi okrętami stacjonującymi w Dakarze – wzięła udział w poszukiwaniach francuskiego parowca „Fort de France” (4279 BRT), który podczas rejsu z Martyniki do Dakaru został przechwycony przez brytyjski krążownik pomocniczy i po obsadzeniu załogą pryzową skierowany w kierunku Gibraltaru. Statek został odnaleziony 12 kwietnia przez krążownik „Primauguet” i niszczyciel , po czym doprowadzony do Casablanki.

27 listopada 1942 roku, podczas ataku Niemców na Tulon, jednostka znajdowała się w głębi portu. Aby uniknąć przejęcia przez zajmujących bazę Niemców, „Aurore” została samozatopiona.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Francuskie okręty podwodne zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Francuskie okręty samozatopione w Tulonie Kategoria:Okręty podwodne typu Aurore Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Tulonie Kategoria:Samozatopione francuskie okręty podwodne