Po ich osiągnięciu w odległości 800 metrów od podstawy wyjściowej, dalsze natarcie zaległo w ostrzale niemieckiej artylerii ogniem na wprost i broni maszynowej. I batalion bronił wzgórz, aż do zmroku, zupełny brak łopatek i hełmów u żołnierzy tego batalionu potęgował straty od ostrzału. W godzinach wieczornych I batalion wycofał się też do Kocka.
W nocy 3/4 października 179 pp został przegrupowany z Kocka, maszerował przez Talczyn, Karoliny do Adamowa. Pozostałości III batalionu obozowały w lesie koło kolonii Krzywda, I batalion organizował obronę rejonu lasów w pobliżu kolonii Krzywda osłaniając sztab SGO "Polesie". 179 pułk piechoty 4 i 5 października przebywał w rejonie stanowisk obronnych, był ostrzeliwany przez artylerię przeciwnika ogniem nękającym. II batalion w rejonie Woli Burzeckiej osłaniał styk 178 i 180 pp, 50 Dywizji Piechoty "Brzoza". 4 października II batalion zajął rejon obrony we wsi Wola Burzecka i okolicy, następnie 5 października od godz. 11 prowadzi walki opóźniające po osi Wola Burzecka, Burzec, Krzywda.. II batalion był przegrupowany w godzinach wieczornych 5 października do natarcia na Wolę Gułowską, lecz z uwagi na kapitulację do walki nie wszedł. Część broni zdołano zakopać lub zniszczyć, niewielka część żołnierzy przed kapitulacją zbiegła.