1517–1519..
Części mogą być wykonane bez konieczności dalszej obróbki lub stosowania specjalnych narzędzi dzięki formatowi CAD. Proces ten jest rozwijany od lat 90. XX wiekuJ. Cesarano III, R. Segalman, P. Calvert, Robocasting provides moldless fabrication from slurry deposition, Ceram. Ind. (1998) 94–102.J.A. Lewis, J.E. Smay, J. Stuecker, J. Cesarano III, Direct ink writing of three-dimensional ceramic structures, J. Am. Ceram. Soc. 89 (12) (2006) 3599–3609.. Postępy w badaniach nad tym procesem są liczne, m.in. w zakresie dokładności nadruków, odmian stosowanych materiałów, a więc i receptur (szkłoS. Eqtesadi, A. Motealleh, P. Miranda, A. Pajares, A. Lemos, J.M.F. Ferreira, Robocasting of 45S5 bioactive glass scaffolds for bone tissue engineering, J. Eur. Ceram. Soc. 34 (1) (2014) 107–118, azotek krzemuS. Zhao, W. Xiao, M.N. Rahaman, D. O’Brien, J.W. Seitz-Sampson, B. Sonny Bal, Robocasting of silicon nitride with controllable shape and architecture for biomedical applications, Int. J. Appl. Ceram. Technol. 14 (2) (2017) 117–127), czy złożoności wytwarzanych geometrii.