Od 1994 roku był kompozytorem rezydentem University of Indianapolis.
W 1983 roku otrzymał tytuł komandora Orderu Imperium Brytyjskiego.
Twórczość Przyczynił się do odrodzenia zainteresowania muzyką Claudio Monteverdiego, przywrócił na sceny opracowane przez siebie opery kompozytora: Orfeusza (1965) i Powrót Ulissesa do ojczyzny (1972), a także opery Cavallego: L’Ormindo (1967), La Calisto (1969), L’Egisto (1974) i L’Orione (1980). Jego działalność w tej mierze miała charakter pionierski, choć współcześnie opracowania Lepparda uznawane są za zbyt swobodne i zniekształcające pierwowzory. Wspólnie z English Chamber Orchestra dokonał nagrań płytowych utworów J.S. Bacha, Händla, Haydna i Mozarta. Był autorem pracy poświęconej praktyce wykonawczej, The Real Authenticity (wyd. Londyn 1988).
Skomponował ścieżki dźwiękowe do filmów Władca much (1963), Alfred Wielki (1969), Śmiech w ciemnościach (1969), Perfect Friday (1970) i Hotel New Hampshire (1984).
Przypisy
Kategoria:Brytyjscy klawesyniści Kategoria:Brytyjscy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2019 Kategoria:Ludzie urodzeni w Londynie Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego