Jest bardzo nietrwała i szybko zanika, a czasem jej brak. Trzon Wysokość 50–95 mm, grubość 8–12 mm, na ogół smukły, prosty lub często zakrzywiony, cylindryczny i stopniowo rozszerzający się ku podstawie, z maczugowatą, ale nie cebulowatą podstawą osiągającą średnicę do 13 mm. Powierzchnia biała, łatwo pękająca pod kapeluszem, na ogół naga lub w dolnych dwóch trzecich pokryta włókienkami, wierzchołek oprószony, prążkowany od zarodników. W pobliżu podstawy występuje strefa pierścieniowa. Blaszki Średnio gęste, o szerokości 4–6 mm, brzuchate, szeroko przyrośnięte, jasnobrązowe z niekiedy purpurowym połyskiem, szybko i wyraźnie stające się ciemno popielatoszare. Ostrza na ogół białe, ale czasami nabiegłe na czerwono. Miąższ W kapeluszu o grubości 2–4 mm w środku i 1–2 mm na obwodzie, brązowy, beżowy lub białawy, w zależności od stopnia nawodnienia; w trzonie białawy. Smak i zapach typowo grzybowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki 1,8-2,2, prawie cylindryczne, podłużne, w widoku z boku lekko spłaszczone, czasami wąsko migdałowatelub z wgłębieniem nad hilum, rzadko nieco fasolkowate, czerwono-brązowe. Pleurocystydy 20-40 × 6–10 μm, butelkowate do stożkowatych, blade, rozproszone.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kruchaweczka popielatoblaszkowa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.