Główna Składnica Uzbrojenia nr 4 – jednostka organizacyjna służby uzbrojenia Wojska Polskiego.
Historia składnicy Na przełomie 1920/1921 w lasach koło Spały utworzono Centralne Składy Amunicji nr III. Składy były centralnymi zakładami służby uzbrojenia przeznaczonymi do magazynowania, przechowywania, konserwacji i rozdziału zapasów centralnych wszelkiej amunicji i materiałów wybuchowych. Kierownik składu, w stosunku do podległego sobie personelu, posiadał uprawnienia dowódcy batalionu.
W połowie lat 20. XX wieku przystąpiono do budowy nowej i większej składnicy w Regnach z uwagi na to, że składy w Spale okazały się za małe w stosunku do potrzeb. W styczniu 1928, po zakończeniu budowy, do Regn przeniesiono kierownictwo składnicy ze Spały. Nowa jednostka otrzymała nazwę „Główna Składnica Uzbrojenia Nr 3”, natomiast dotychczasowe składy w Spale „Filia Głównej Składnicy Uzbrojenia Nr 3”. W marcu 1929 jednostka została przemianowana na Główną Składnicę Uzbrojenia Nr 4 i podporządkowana Kierownictwu Wojskowego Zakładu Zaopatrzenia i Uzbrojenia w Warszawie. Filia w Spale została zlikwidowana, a jej mienie przekazane do składnicy w Regnach.