Wrocław: Dolnośląskie Towarzystwo Oświatowe, 1971, s.6..
Wrocławskie Studium było pionierską propozycją kształcenia kadr dla kultury, w oparciu o którą zaczęto tworzyć kolejne jednostki na uczelniach wyższych: Międzywydziałowe Studium Kulturalno-Oświatowe na Uniwersytecie Wrocławskim (1965 r.), z którego w 1972 r. wyrosło kulturoznawstwo, specjalizacja kulturalno-oświatowa na studiach pedagogicznych. Śladem Studium wrocławskiego, wzorując się na jego rozwiązaniach, Ministerstwo Kultury i Sztuki powołało: Studia w Ciechanowie (1970 r.), w Opolu (1971 r.), w Krośnie (1971 r.) i w Kaliszu (1979 r.)Krystyna Hrycyk, „A imię jego czterdzieści…”. Peregrynacje prawne dyrektora nietypowej szkoły, w: Animacja społeczno-kulturalna wobec przemian cywilizacyjnych. Animacja-animator i jego kształcenie, pod red. Krystyny Hrycyk. Wrocław: Wydawnictwo Silesia, 2000,s.81. .. mały Do roku 1994 szkoła funkcjonowała pod nazwą Państwowe Studium Kulturalno-Oświatowe i Bibliotekarskie. Od 1 września 1994 roku w wyniku zmian legislacyjnych i programowych przyjęła nazwę Państwowe Pomaturalne Studium Kształcenia Animatorów Kultury i Bibliotekarzy (PPSKAKiB) we Wrocławiu, a od 7 marca 1994 roku uchwałą Rady Pedagogicznej – Państwowe Pomaturalne Studium Kształcenia Animatorów Kultury i Bibliotekarzy „SKiBA”Krystyna Hrycyk: „A imię jego czterdzieści…”.