W 1921 wstąpił do Szkoły Podchorążych Artylerii w Poznaniu. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1922 i 1. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Jako oficer rezerwy zatrzymany w służbie czynnej pełnił ją w 1 pułku artylerii górskiej w Nowym Sączu. 23 sierpnia 1924 został przemianowany z dniem 1 lipca 1924 na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1924 i 60. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Ukończył dziesięciomiesięczny kurs oficerów uzbrojenia. W listopadzie 1927 został przeniesiony z korpusu oficerów artylerii (5 Oddział Służby Uzbrojenia) do korpusu oficerów uzbrojenia oraz macierzyście do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przydziałem do Szkoły Zbrojmistrzów w Warszawie. W 1932 pełnił służbę w Pomocniczej Składnicy Uzbrojenia nr 1 w Modlinie na stanowisku oficera ewidencji personalnej Kadry 1 Oddziału Służby Uzbrojenia. W czerwcu 1934 został przeniesiony z Warsztatów Amunicji nr 1 do Komendy Portu Wojennego Pińsk.
W 1939 pełnił służbę w Głównej Składnicy Uzbrojenia nr 4 w Regnach na stanowisku zarządzającego warsztatami i magazynami broni. Poległ 7 września 1939 w Kurzeszynie.