Był proboszczem w Raciborowicach i wyposażył we włoskie dzieła sztuki miejscowy kościół, w którym został pochowany.
Twórczość Jako kompozytor nie był zbyt popularny, w ówczesnych antologiach brak jego utworów. Drukiem ukazał się przypuszczalnie tylko zbiór 22 utworów w 9 księgach pt. Sacrarum cantionum 4, 5, 6, 8 vocum cum basso ad organum et musicae instr. liber I (wyd. Rzym 1619). Zbiór ten zawiera teksty sławiące Jezusa Chrystusa jako drugą osobę Trójcy Świętej, pierwszych siedem utworów stanowi muzyczne opracowanie łacińskich tekstów wierszowanych, nawiązujących do tekstów laud. Utwory przeznaczone na jeden chór (4- i 5-głosowe) wykazują pokrewieństwo z motetami Palestriny, w kompozycjach 6-głosowych i kompozycjach dwuchórowych wieloodcinkowa forma oparta jest na zmiennej obsadzie głosów w kolejnych odcinkach tekstu. W Archiwum Kapitulnym w Krakowie zachowały się w rękopisach motety Orgasa Vir inclite Stanislae (1626) i De Sancto Martino: Deus noster (1628). Ponadto w 1622 roku miał skomponować kantatę ku czci poległych w bitwie pod Chocimiem.
Przypisy
Kategoria:Włoscy kompozytorzy baroku Kategoria:Włoscy jezuici Kategoria:Urodzeni w XVI wieku Kategoria:Zmarli w 1629 Kategoria:Muzycy związani z Krakowem Kategoria:Włosi w I Rzeczypospolitej