Służył w 21 Pułku Artylerii Lekkiej (1930–1936) w Bielsku, a od 1936 roku w Batalionie Morskim, w Wejherowie, następnie po przemianowaniu, w 1 Morskim Batalionie Strzelców, a od 23 marca 1939 w 1 Morskim Pułku Strzelców. W 1939 brał udział w walkach Lądowej Obrony Wybrzeża, w randze kapitana artylerii (data ostatniego awansu 19 marca 1939), jako dowódca plutonu artylerii piechoty. Przebywał w następujących obozach dla oficerów: – od 24 września 1939 – Blok C/129 Oflag II E Neubrandenburg – od 23 lutego 1941, numer osadzonego 900 Barak III/7 Oflag II D Gross Born – Rederitz – 900 Barak III/46-c Oflag II D Gross Born – Westfalenhof – 900 Barak III/60-c Marsz ewakuacyjny od 29 stycznia 1945 do 16 marca 1945 Oflag X A Sandbostel – od 16 marca 1945 do 16 kwietnia 1945 Obóz w Lubece – od 16 kwietnia 1945 do 2 maja 1946, do wyzwolenia
Po 1945 roku Po powrocie do kraju zamieszkał we Wrocławiu, gdzie dołączył do swojej żony, Zuli Makarowskiej, która przebywała w mieście od października 1944, w wyniku wywózki na roboty przymusowe po rozpoczęciu Powstania Warszawskiego.