Prezydenci Abraham Lincoln (1861–1865) i Andrew Johnson (1865–1869) przyjęli umiarkowane podejście do rekonstrukcji, ale po wyborach w 1866 r. Radykalni Republikanie kontrolowali politykę Kongresu Stanów Zjednoczonych, przyjęto ostrzejsze podejście, zgodnie z którym dawni Konfederaci zostali odsunięci od władzy, a czarni wyzwoleńcy w końcu uzyskali prawa wyborcze. W lipcu 1868 r. Kongres przyjął czternastą poprawkę do Konstytucji Stanów Zjednoczonych, dotyczącą praw obywatelskich i zapewniającą równą ochronę na mocy prawa.
Zwycięstwo Ulyssesa S. Granta w wyborach prezydenckich w 1868 roku, który popierał Radykalnych Republikanów, jeszcze bardziej wzmocniło to podejście. Pod jego przewodnictwem uchwalono piętnastą poprawkę do konstytucji USA, zabraniającą rządom federalnym i stanowym odmawiania obywatelowi prawa do głosowania „ze względu na rasę, kolor skóry lub poprzednie niewolnictwo”. Następnie wprowadzono trzy ustawy chroniące Afroamerykanów i wymierzone w Ku Klux Klan. Trzecia ustawa, znana jako Ku Klux Klan Act doprowadziła do rozwiązania Ku Klux Klanu w 1872 r. i ścigania wielu jego członków.